राम'व्यथा' ३.✍️विनोद देशमुख 'तंबाखूची धमाल, हरकरेंची कमाल
राम'व्यथा' ३.✍️विनोद देशमुख ' तंबाखूची धमाल, हरकरेंची कमाल 🚩 बाबरी मशिदीच्या मुख्य प्रवेशद्वारापाशी आम्ही तिघेही (म्हणजे राजाभाऊ पोफळी, जयंतराव हरकरे आणि मी) घुटमळत होतो आणि संधीची वाट पाहत होतो. तेवढ्यात माझं सहज लक्ष गेलं- डाव्या घुमटालगत मागून असलेल्या मुख्य प्रवेशद्वारावर पहारा देणारा एकमेव जवान तंबाखू चोळत बसला आहे. (तिकडचे लोक याला खैनी म्हणतात.) आमच्या तिघांमध्ये एकटा मीच तंबाखू खाणारा ! माझ्या डोक्यात कल्पना चमकली- या जवानालाच आपण भुरळ घातली तर क्षणाचाही विलंब न करता मी त्या जवानाजवळ गेलो आणि खैनी मागून त्याच्याशी गप्पा मारू लागलो. छोटा कॅमेरा पोटापाशी लपवून हरकरे वाटच पाहत होते. गप्पा रंगात येताच मी इशारा केला अन् हरकरे, राजाभाऊ आत जाऊ लागले. जवानानं हटकताच मी म्हणालो- "हमारे साथीदार है !" त्यावर "जाइए सर, पर जल्दी वापस आइए" म्हणत त्यानं ओळखपत्र पाहून, पण झडती न घेताच (हेच आम्हाला हवं होतं ना !) आम्हाला आत सोडलं. खैनी-मैत्री अशी कामी आली. आम्ही अर्धी लढाई जिंकलो होतो. आमच्या सुदैवानं रामललाच्या आरतीची (सकाळी आणि सायंकाळी) वेळ नसल्यानं मधल्या घु...